Ένα φιξάκι τρέλας

Έλα, καλέ μου, κι άργησες
Τα δάχτυλα μου τρεμοπαίζουν ώρα τώρα
Πλημμύρισε το σώμα από ανεκπλήρωτες κραυγές
Κι απόμειναν τα μάτια να κοιτάνε προς τα μέσα

Έλα, γλυκέ μου άγγελε

Αναπηρία έγινε η ανάγκη μου
Ανάγκη έγινε η ζωή που ξέχασα να ζήσω
Ζωή μου έγινε η προσμονή γι αυτό που δε θα´ρθει ποτέ

Έλα και δώσε μου το φάρμακο

Ένα γλυκό φιξάκι τρέλας μες στη φλέβα
Διακτίνισέ με στον ορίζοντα της ξεγνοιασιάς
Διώξε απο πάνω μου τη λέπρα της βουβής απελπισίας

Έλα μικρέ μου πειρατή

Δέσε με στο κατάρτι σου και πάμε
Αλλοπαρμένες μουσικές ηχούν μέσα στα σύννεφα
Γυμνά κορμιά λικνίζονται κάτω από τα πεφταστέρια

Έλα να ζήσουμε τρελά

Τον χρόνο να γελάσουμε αναιδώς
Την πλάτη να γυρίσουμε στο θάνατο
Να σμίξουμε τα χείλη μας πηδώντας στο γκρεμό

Έλα ζωή μου αγαπημένη

Στείλε τον ήλιο οδηγό και οινοχόο
Πουλί να γίνει η ψυχή στης αμαρτίας το χορό
Και να πετάξει μακριά σε μεθυσμένα καλοκαίρια